Barney, die kan ik helemaal hebben. Die is maar wat beducht voor mijn scherpe tandjes en mijn moves. Maar toen was daar Gijs. Net vijf weken ouder en op zoek naar zijn mannelijkheid. Dus heb ik Gijs wat zelfvertrouwen meegegeven door vaak de zgn. "op mijn rugpositie" in te nemen. Ahum...

Hihi ofwel we hebben heerlijk gespeeld en gerollebold. Door bladeren, modder en nog zo wat. Aan Gijs helemaal besteed want hij is ook een retriever. Een Nova Scotia Ducktolling Retriever. Wat een lengte van een naam zeg voor zo'n kleine kerel. Daarom worden ze ook wel Tollers genoemd. Maar ik mag gewoon Gijs blijven zeggen.